أمثال شعبية من إيران (1)..ترجمة/ إسراء فؤاد

ديگ به ديگ ميگه روت سياه

لا تعايرني ولا أعايرك، دا الهم طايلنی وطايلك

از کوزه همان برون تراود که در اوست

كلُّ إناء ينضحُ بما فيه.

گندم ز گندم رويد، جو ز جو

الجزاء من جنس العمل.

کبوتر با کبوتر ، باز با باز

الطيور علی أشکالها تقع.

عاقبت خشم پیشمانی است

نهاية الغضب الندم.

آب از آسياب بيفتد

الميّه رجعت لمجاريها

آب از دستش نمچکد

لا يمر الماء من يديه (من شدة بخله) .

آب زير کاه بودن

ميّة من تحت تبن

آب که از گذشت ، چه يک وجب چه صد وجب

ضربوا الأعور علی عينه، قال خربانه خربانه.

چاه کن همیشه در جاه می افتد

من حفر حفرة لأخيه وقع فيها